Historia psychoterapii: Melanie Klein – wybitny psychoanalityk

Melanie Klein urodziła się w Wiedniu, 30 marca 1882r. Jest jedną z najwybitniejszych osobistości psychoterapii.

Pragnęła być lekarzem, jak jej ojciec, który wsławił się szczególną odwagą i ofiarnością na rzecz cierpiących z powodu epidemii w Krakowie w drugiej połowie XIX w.
Wczesne zaręczyny, małżeństwo i narodziny dzieci uniemożliwiły jej realizację tych pragnień.

W 1910 r. za sprawą interesów męża , Melanie Klein przenosi się do Budapesztu, gdzie rozpoczyna swoje szkolenie psychoanalityczne i analizę szkoleniową u Sandora Ferencziego.

Po przeniesieniu się do Berlina w 1921r. podejmuje analizę u Karla Abrahama , którą przerywa śmierć analityka.

W 1926r. na zaproszenie Ernesta Jonesa wyjeżdża do Londynu by kontynuować swoją pracę teoretyczną i praktyczną z zakresu obserwacji rozwoju dziecka i psychoanalizy z małymi dziećmi, która to już zaczęła przynosić jej rozgłos. W londyńskim środowisku psychoanalityków ciekawych jej podejścia znajduje doskonałe warunki do rozwoju swoich koncepcji.

Melanie Klein jest uważna za główną przedstawicielką nurtu „teorii relacji z obiektem „ w Wielkiej Brytanii.
Jej technika pracy analitycznej z małymi dziećmi , koncepcja nieświadomych fantazji, rozwojowych pozycji: schizo-paranoidalnej i depresyjnej przyczyniły się do nowego rozumienia wczesnych faz rozwoju dziecka a także psychopatologii dorosłych.
Zmarła 22 IX 1960r.